تبليغاتX
راه قلم

راه قلم

چرک نویس - نوشته های نه چندان خصوصی!

حسرت سرخ

ماهی سیاه برکه

                     از ابتدای تولد در حسرت قرمز بودن

                                                                                می سوخت.

او رنگ قرمز را دوست داشت

و دل آزرده از این که

چرا رنگ پوست او سرخ نیست.

                                     روزی

قلاب ماهیگیری کودکی بازیگوش

قسمتی از دهانش را به سرخی خون

                                                     آلود

و سپس

                        او را از آب به خاک کشاند.

                                       ساعاتی بعد

صدای جلز و ولز روغن بود

و ماهی

که در دل داغ تابه

با تمامی وجود سرخ می شد.

 

آرزو کردن

شاید به خودی عیب نباشد

اما برآورده شدن ممکن است

آنطور که باید

ختم به خیر نشاید.

+ نوشته شده در  سه شنبه هفتم مهر 1388ساعت 21:6  توسط مریم  |